ملکـه‌ی بهـــار

هر چه دل تنگم خواست...

اولین پرواز
نویسنده : ملیکا افتخاریان - ساعت ٩:٤٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳٩٤
 

پیشکش به آموزگارانم، که پرواز را به من آموخته‌اند🌹


هیچ چیز
به اندازه‌ی یک درخت، شبیه به معلم نیست!
درختی که پناهِ جوجه‌‌‌ی کبوترها می‌شود
و آن محلِ امنِ آزمون و خطاهاییست
که جوجه‌ی گنجشک در غیاب مادرش
مرتکب می‌شود!
 
درختی که میوه‌‌های رنگینِ پایان ناپذیرش را
به جای پنهان کردن در مشت ِ خود
سخاوت‌مندانه به جوجه‌هایش می‌بخشد!
و ریشه‌اش را آنچنان در خاک می‌دواند
که جوجه‌ی کوچک بتواند سال‌ها بعد
دوباره آن درخت ِ صبور ِ مهربان را
همان جایی که پریدن را آموخت،
بیابد...

هیچ درختی جوجه‌هایش را فراموش نمی‌کند
و هیچ پرنده‌ای
اولین پروازش را!


-ملیکا افتخاریان
دوازدهم اردی‌بهشت ماه 94